Stichting wil dat Chemours per direct PFAS‑uitstoot stopt en met compensatie komt

Eindelijk! Het wordt eens tijd dat er ook echt consequenties komen te zitten aan hun misbruik van hun vergunning en onze levens!

Het is niet door de uitstoot dat de mensen geestelijke klachten hebben, het is door uitlatingen van mensen va n stichtingen, actiegroepen, juristen en journalisten. Die hebben er baat bij om van een mug een olifant te maken omdat ze er graag met een kanon op schieten.
De stichting gebruikt hier allen maar een uitspraak van een rechtbank als argument voor schadelijkheid. Een vonnis of arrest is geen wetenschap, het is een oordeel. Een rechter die gevat kan worden moet oordelen ook als hij/zij er weinig of niets van weet. De klus tendeert dan afgewenteld te worden op experten en waar de experten het niet over eens zijn, zoals hier ter zake hangt het dus maar af van welke expert zijn expert opinion mag komen verkondigen in de rechtbank.
In Belgie in een rechtszaak tegen 3M zegt de rechter in een sessie 'wie ben ik dat ik het beter zou weten dan mensen die dit beschreven hebben in 'The Lancet', een der meest toonaangevende medische tijdschriften. Niet alleen werd het artikel verkeerd geinterpreteerd er ontbrak ook nog een kritische blik op de inhoud.
Als dus, althans de redenering, mensen die in dat tijdschrift schrijven de waarheid in pacht hebbem, dan heb ik ce waarheid in pacht want dan ik heb gepubliceerd in het British Medical Journal.
Ik hoor liever wetenschappelijke argumenten dan gescherm met rechtszaken.

Hr Soete..

Wat een doorzichtige poging om wetenschap, rechtspraak en maatschappelijke zorgen weg te zetten als “hysterie”.
Mensen hebben geen stress door een stichting die iets zegt !
Mensen hebben stress omdat ze horen dat hun leefomgeving mogelijk vervuild is met stoffen die jarenlang in bloed en milieu blijven zitten.
Dat heet onzekerheid over gezondheid, niet “een mug een olifant maken”.

En dat gelul over “een rechter weet er niks van” slaat ook nergens op.
Rechters baseren zich juist op stapels deskundigenrapporten, wetenschappelijke publicaties en getuigenissen van experts van beide kanten.
Alsof bedrijven zelf géén leger aan advocaten en betaalde deskundigen meenemen. Kom nou.

Dat experts het soms oneens zijn is geen bewijs dat er geen probleem is.
Wetenschap werkt niet via absolute unanimiteit. Bij asbest, lood, roken en PFAS zagen en zien we exact hetzelfde patroon: jarenlang twijfel zaaien totdat de schade niet meer te ontkennen viel.
De industrie roept dan steevast: “er is nog discussie”. Ja, natuurlijk is er discussie. Dat is wetenschap.
Maar ondertussen stapelen de aanwijzingen zich wel op.

En die borstklopperij over “ik heb gepubliceerd in het British Medical Journal dus ik heb ook de waarheid in pacht” is bijna komisch. Eén publicatie maakt niemand onaantastbaar.
Niet bij The Lancet, niet bij BMJ, nergens !!
Wetenschap draait om reproduceerbaarheid, consensusvorming en de totale hoeveelheid bewijs — niet om ego’s met een cv.

Bovendien is het nogal makkelijk om te roepen “ik hoor liever wetenschappelijke argumenten dan rechtszaken”, terwijl juist rechtszaken vaak pas ontstaan omdat bedrijven jarenlang wetenschappelijke signalen hebben genegeerd, gebagatelliseerd of actief bestreden.
Zonder maatschappelijke druk en juridische procedures was er bij veel milieuschandalen precies niks gebeurd. Dan zat men nog steeds vrolijk “binnen de norm” rotzooi te lozen.

Dus nee: mensen zijn niet gek gemaakt door actiegroepen.
Mensen worden zeer terecht boos en bezorgd omdat ze geen proefkonijn willen zijn voor stoffen waarvan later weer gezegd wordt: “achteraf hadden we eerder moeten ingrijpen.”
Dat riedeltje kennen we inmiddels wel..

Bah !!

@Kees van der Hel.
Mag ik u aanbeve.en te googelen naar 'pfas vrederechter 3M vonnis'. U vind er een ellenlange discusie tussen juridten of een vrederechter al dan niet msg oordele n in deze zaak.
Naar net einde toe begint de rechter te oordelen over de zaak.
Volgens hem is er vervuiling van bodem en teveel in bloed boven de norm.
Er is niet een begin van poging ten gronde waarom men van vervuiling msg spreken van aarde gezien er geen vuiltje nog de lucht nog in de aarde met het blote oog te bespeuren valt en kan men dus zomaar alles wat in in bodem vindt naar goeddunken vervuiling noemen. Er is teveel aar er is niet de minste duscussie over de kwaliteit van de normen,
Ook is er geen enkel bewijs aangevoerd dst dat teveel ziekte veroorzaakt of zal veroorzaken.
Er is dus een oordeel zonder fundament.

Hr Soete. Wat een absolute onzin.
Mijn advies aan u...

A) Probeer eerst fatsoenlijke zinnen te formuleren en
B) ze ook nog eens inhoudelijk te laten kloppen..

Dat iets met het blote oog niet zichtbaar is, betekent niet dat het geen vervuiling is. Arseen, dioxines, asbestvezels, lood of fijnstof zie je ook niet zomaar.
Toch zijn het aantoonbare verontreinigingen met meetbare effecten.

Bij PFAS gaat het bovendien niet om “naar goeddunken iets vervuiling noemen”, maar om stoffen die chemisch meetbaar zijn in bodem, water en bloed.
Dat de normen discussie oproepen, klopt — normen zijn altijd deels wetenschappelijke én beleidsmatige keuzes — maar dat is iets anders dan “er is geen fundament”.

Ook juridisch hoeft een rechter niet eerst duizenden zieken te tonen voordat hij risico’s ernstig neemt.
Het voorzorgsbeginsel bestaat precies omdat men wil vermijden dat men pas ingrijpt nadat de schade onomkeerbaar is geworden. Bij PFAS zijn persistentie, opstapeling in het lichaam en mogelijke gezondheidsrisico’s al jarenlang onderwerp van internationaal onderzoek.

De redenering “ik zie geen vuil dus er is geen vervuiling” houdt wetenschappelijk gewoon geen stand.
Anders zouden we ook kunnen zeggen dat radioactiviteit niet bestaat omdat je ze niet ziet.
Dat zou een vrij kort bezoek aan Tsjernobyl opleveren.

Dit is mijn laatste reactie naar u op dit onderwerp !

@Kees van der Hel
Over dit zijn we het althans eens, nl dat men zich vragen kan stellen bij de normen. Heden ten dage acht bv Tytgat de EFSA-4 normtot wel 100 tot duizend keer te stren. Jacob de Boer heeft het over 20 tot 30 keer te streng ( tv uitzending De Afspraak, 2021).
Dus kan de een bij 1000 ng/ mL in bloed stellen dat er grove vervioling is, de ander dat er bijlange na nog niets is.
Men erkent dus dat men het eigenlijk niet weet en dan komt men aandraven met het voorzorgsbeginsel. Maar men zou ter zake beter zeer voorzichtig zijn met beginsel.
Onlangs is er een raming dat de sanering 6,2 miljard zou kosten per jaar en dat voor 20 jaar. In Nederland was een studie die een groep welgestelden vergeleek met een groep armen. De armen waren 10 jaar eerder dood.
Dus we moeten kiezen tussen tussen voorzichtig zijn voor iets waarvan we nog steeds nog niet weten of het ziekmakend is of een keuze waarvan we met zekerheid weten dat ze voortijdig ziekmakend is. Is dat rond Chemours niet zo duidelijk ( de vervuiler betaalt zogezegd) voor Nederland als geheel dreigt dat wel zo te worden.

Tot slot, laat me eindelijk eens toe nonsens te schrijven.

MEI

In Mei bijten de bijen niet
Ze zoemen
Bedwelmd door bloemen
Zingen ze een dronkemanslied

En een gedichtje ter zake

La choix

La choix
Comment on fait ca
A tout petits pas
N'est ce rien que ca
Oui, pas trop de tralala

In antwoord op Michel l Soete.

Het is nu genoeg! Maak een keer een koffie afspraak en gebruik niet steeds onze artikelen om elkaar van alles en nog wat te willen zeggen. Reageer gewoon op het artikel. Klaar.